सगळ्यांना सुट्टी मिळाली कोरोना नावाचा राक्षस सगळ्यांसाठीच विश्रांतीचं गिफ्ट घेऊन आला सगळे निवांत झाले शाळेतला गोंगाट ऑफिसमधिल लगबग रस्त्यावरची वरदळ चाळीतली गडबड कामावर जाण्याची धांदल मंदिरातली आरती मशिदीतली नमाज सगळं सगळं बंद झालं बंद झालं नाही फक्त स्वयंपाक घरातलं दार ते सुरूच असतं कुठलाही व्हायरस ते बंद नाही करू शकत तिच्या पाचवीलाच पुजलय ते आज सगळे स्वस्त बसलेत पण ती आज ही विचारतेय तिचा तो भाबडा प्रश्न... काय हो, आज कुठली भाजी करू संजय सकटे
सगळच स्पष्ट बोलावं
लागतं आता
तुला कळत नाहीत
माझ्या मिटलेल्या ओठांचे अर्थ
तुझे हातही
थरथरतात आता माझ्या हातात
आल्यावर ,परपुरुषी स्पर्ष झाल्यासारखा
तुझे डोळे ही पहिल्यासारखं
बोलत नाहीत गप्प गप्प असतात
तुझ्या ओठातून
पडणारा प्रत्येक शब्द विस्तवासारखा
जाळत जातो
तुला आता कळत नाहीत
माझ्या चेहऱ्यावर लिहिलेल्या
व्याकुळलेल्या कविताचे अर्थ
तुला आता सगळच स्पष्ट सांगावं लागतं
पण प्रत्येक वेळेस भावनांचा
डोंगर करणं
शक्य होईलच
असं नाही
लागतं आता
तुला कळत नाहीत
माझ्या मिटलेल्या ओठांचे अर्थ
तुझे हातही
थरथरतात आता माझ्या हातात
आल्यावर ,परपुरुषी स्पर्ष झाल्यासारखा
तुझे डोळे ही पहिल्यासारखं
बोलत नाहीत गप्प गप्प असतात
तुझ्या ओठातून
पडणारा प्रत्येक शब्द विस्तवासारखा
जाळत जातो
तुला आता कळत नाहीत
माझ्या चेहऱ्यावर लिहिलेल्या
व्याकुळलेल्या कविताचे अर्थ
तुला आता सगळच स्पष्ट सांगावं लागतं
पण प्रत्येक वेळेस भावनांचा
डोंगर करणं
शक्य होईलच
असं नाही
संजय सकटे
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा