मुख्य सामग्रीवर वगळा

नविन प्रकाशित लेखन

भाबडा प्रश्न Marathi very toucheble poem

सगळ्यांना सुट्टी मिळाली कोरोना नावाचा  राक्षस सगळ्यांसाठीच विश्रांतीचं गिफ्ट  घेऊन आला  सगळे निवांत झाले शाळेतला गोंगाट  ऑफिसमधिल लगबग रस्त्यावरची वरदळ चाळीतली गडबड कामावर जाण्याची धांदल मंदिरातली आरती मशिदीतली नमाज सगळं सगळं बंद झालं बंद झालं नाही फक्त  स्वयंपाक घरातलं दार ते सुरूच असतं  कुठलाही व्हायरस  ते बंद नाही करू शकत तिच्या पाचवीलाच पुजलय ते आज सगळे स्वस्त बसलेत पण ती आज ही विचारतेय तिचा तो भाबडा  प्रश्न... काय हो, आज कुठली भाजी करू  संजय सकटे

कोरी पानं marathi kavita

 किती अवघड 
लिहिलंयस सगळं
सगळा गिचमिट काला 
कुठल्याच शब्दाचा धड अर्थ लागत नाही
भिक्षेत मिळालेल्या अन्नासारखी
सगळी भेळमिसळ करून टाकलीस 
कसं वाचवं वाचनाऱ्याने
तू लिहून मोकळा होतोस 
हात झिडकारून
संदर्भ लावताना आमची माञ 
खूप दमछाक होते रे
आणि तू मज्जा घेतोस 
एखादया त्रयस्थासारखा
सगळं बघत असतोस हसतमुखाने
जग याला आयुष्य म्हणतं
आम्ही म्हणतो कविता 
जी कधीच कुणाला कळली नाही
आणि तू आमचा कवी
ढगाआड लपून आमची
कोरी पानं 
काळी करणारा.......



संजय सकटे

टिप्पण्या

आठवड्यातील लोकप्रिय लेखन

असाह्य marathi Kavita

 तिच्या एका साडीला ईस्ञी करताना  कोण बघत तरी नाही ना ? याचा कानोसा घेत  दहावेळा खिडकीकडे आणि दाराकडे पाहिलं असेल मी पण ती जेव्हा चिखलात आणि घाणीत बरबटलेले माझे बुट अंगणात बसून आनंदी चेहर्‍याने स्वच्छ करताना दिसली तेव्हा खूप अस्वस्थ आणि असाह्य झालं..... संजय सकटे