मुख्य सामग्रीवर वगळा

नविन प्रकाशित लेखन

भाबडा प्रश्न Marathi very toucheble poem

सगळ्यांना सुट्टी मिळाली कोरोना नावाचा  राक्षस सगळ्यांसाठीच विश्रांतीचं गिफ्ट  घेऊन आला  सगळे निवांत झाले शाळेतला गोंगाट  ऑफिसमधिल लगबग रस्त्यावरची वरदळ चाळीतली गडबड कामावर जाण्याची धांदल मंदिरातली आरती मशिदीतली नमाज सगळं सगळं बंद झालं बंद झालं नाही फक्त  स्वयंपाक घरातलं दार ते सुरूच असतं  कुठलाही व्हायरस  ते बंद नाही करू शकत तिच्या पाचवीलाच पुजलय ते आज सगळे स्वस्त बसलेत पण ती आज ही विचारतेय तिचा तो भाबडा  प्रश्न... काय हो, आज कुठली भाजी करू  संजय सकटे

राहतो आता जगाशी लाबं हाताने... marathi gazal




 राहतो आता जगाशी लाबं हाताने... जरा
शिकवला आहे मलाही पाठ काळाने जरा

जन्मभर पुरणार नाही एवढेसे दु:ख हे
दे मला तू वेदना ही सैल हाताने... जरा

खूप खुलतो चेहरा हा लाल झाल्यावर तुझा
बघ पुन्हा माझ्याकडे तू फक्त रागाने जरा

केवढ्या झाल्यात जखमा ही जुन्या ह्रदयातल्या
कर नवी सुरुवात आता खोल घावाने... जरा

जीव जळतो केवढा हा बोलण्यासाठी तुला
बोलना तू दोन अक्षर फक्त प्रेमाने....... जरा 

बोलताना लावते तुम्ही कशाला सांग ना
मार ना तू गोड मजला हाक नावाने..जरा

जाणतो मी खूप आहे  दुःख छळणारे तुला
काढतो मी दृष्ट ये तू चंद्र ताऱ्याने..... जरा

चेहरा नाराज  दिसतो का तुझा हा एवढा
ओठ राहू दे नको पण हास डोळ्याने जरा

संजय सकटे

टिप्पण्या

आठवड्यातील लोकप्रिय लेखन

असाह्य marathi Kavita

 तिच्या एका साडीला ईस्ञी करताना  कोण बघत तरी नाही ना ? याचा कानोसा घेत  दहावेळा खिडकीकडे आणि दाराकडे पाहिलं असेल मी पण ती जेव्हा चिखलात आणि घाणीत बरबटलेले माझे बुट अंगणात बसून आनंदी चेहर्‍याने स्वच्छ करताना दिसली तेव्हा खूप अस्वस्थ आणि असाह्य झालं..... संजय सकटे